Zal ik je eens wat verklappen?

De meeste opvoedcursussen gaan over je kind. Hoe je 'm vaker laat luisteren. Hoe je 'r zindelijk krijgt. Hoe je dat driftbuien-gedoe in de supermarkt voorkomt.

Allemaal nuttige tips. Maar als je hier bent, weet je waarschijnlijk al dat de tips niet het probleem zijn. Je hebt ze gelezen. Je hebt ze geprobeerd. En toch sta je daar weer, met die brok in je keel, met dat stemmetje in je hoofd dat zegt 'waarom doe ik dit nou weer'.

Opvoeden gaat namelijk voor het grootste deel over jou. Over wat jij hebt meegekregen. Over wat er bij jou geraakt wordt als je kind voor de derde keer die avond niet wil eten, niet wil aankleden, niet wil luisteren. Over de patronen die zo automatisch zijn dat je ze niet eens meer ziet.

En dat is geen schuld. Het is gewoon hoe het werkt.

Wat je niet hebt meegekregen als kind, kun je nu alsnog leren. Niet door harder je best te doen of strenger te zijn voor jezelf. Maar door bewust te worden van wat er speelt, en stap voor stap iets nieuws op te bouwen. Voor jezelf, en daarmee ook voor je kinderen.

Daar bestaat deze cursus voor.



- Stel je voor -

Stel je voor dat het thuis anders aanvoelt

Stel je voor dat je 's ochtends wakker wordt en niet meteen je schouders optrekt bij de gedachte aan de aankleed strijd. Dat je je kind kunt aankijken op een moeilijk moment, zonder dat er van binnen iets in jou losgaat.

Stel je voor dat je weet wat je moet doen als je kind ontploft. Niet omdat je een trucje uit je hoofd hebt geleerd, maar omdat je vanuit jezelf weet wat dit moment vraagt.

Stel je voor dat je 's avonds in bed ligt zonder die malende gedachte over hoe je vandaag reageerde. Dat je niet boos op jezelf bent, maar zacht. Dat je voelt dat je in beweging bent, ook als het soms nog niet lukt.

Stel je voor dat je kinderen jouw kalmte voelen. Dat ze ervaren dat hun emoties welkom zijn bij jou. Dat ze later, als ze het over hun jeugd hebben, vertellen dat ze zich thuis altijd veilig voelden om zichzelf te zijn.

Dat is wat we hier samen gaan opbouwen. Stap voor stap.

KIMBERLEY

Ik dacht dat ik het wel even zou doen. Drie diploma's op zak, kinder- en jeugdpsycholoog, gezinstherapeut. Little did I know. Eigen kinderen bleken iets totaal anders. Mijn hoofd wist heel veel, maar mijn hart wilde een hele andere kant op. En vooral: mijn eigen oude pijn kwam keihard naar boven op de momenten dat ik het minst kon hebben. Daar begon mijn echte opvoeding. Niet die van mijn kinderen, die van mijzelf.