over mij
Van ‘hoe het hoort’ naar ‘wat klopt voor mij’
Als klein meisje zei ik altijd al ‘later wil ik moeder worden’. Toen ik in groep 4 zat paste ik al op bij buurkindjes, genieten vond ik dat! Dat ging door tot in mijn tienerjaren en tijdens mijn studie Psychologie wist ik een bijbaan te bemachtigen als logeerhuisbegeleider binnen de GGZ.
Kinder- en jeugdpsycholoog
Relatie- en gezinstherapeut
Moeder van drie
Afgestudeerd als kinder- en jeugdpsycholoog, werkervaring binnen de GGZ en vervolgens een aantal jaar aan de slag als gezinsbehandelaar van gezinnen met grote zorgen. Ik volgde de postmaster opleiding tot relatie- en gezinstherapeut, waarmee mijn kennis verder werd aangevuld.
Het werken met alle gezinnen leerde mij dat ieder mens en ieder gezin een eigen verhaal heeft, het heeft mij milder leren kijken. Het heeft mij ook laten zien en begrijpen dat wat er gebeurt tussen mensen ontzettend belangrijk is.
Mijn toolbox was flink gevuld (dacht ik..)
Met al die kennis en werkervaring heb je een aardig idee hoe het is om met kinderen om te gaan, toch? Dat dacht ik ook! Totdat ik zelf voor het eerst moeder werd in 2014.
Er ging een compleet nieuwe wereld voor me open waarvan ik nog niet wist dat het bestond. Een zoektocht naar wie ik ben, wie ik wil zijn, meer in contact komen met mijn (moeder)gevoel en een opvoedstijl die bij mij past.
Een ontwikkeling die nooit klaar is, welke gepaard gaat met twijfels, fouten maken en onzekerheden, maar ook met groei, vreugde, trots en prachtige lessen.
“Ik droom van een wereld waarin kinderen kunnen opgroeien tot emotioneel volwassen en GevoelsRijke mensen.”
Kimberley
De start van anders kijken
Wat ik leerde is dat het opvoeden van kinderen meer gaat over het heropvoeden van mijzelf.
Wat heb ik allemaal meegekregen? Wat wens ik voor mijn kinderen? Waarom doe ik wat ik doe en wie wil ik voor hen zijn?
Emoties en gevoelens zijn daarin een heel belangrijk onderdeel, waarin ik zoekend ben geweest hoe daarmee om te willen gaan. Ik dacht veel te weten door mijn achtergrond als psycholoog en gezinstherapeut.
Toch heb ik pas in de praktijk geleerd wat goed voelde voor mij. Als vanzelf ging ik doen wat ik kende van vroeger en wat ik leerde tijdens mijn studies. Dus zette ik mijn oudste in de hoek wanneer hij een driftbui had. Ik dacht dat het zo hoorde, ‘omdat hij anders zijn zin zou krijgen’. Negatief gedrag negeren en vooral het gewenste gedrag belonen.
Ergens voelde dat toch niet helemaal kloppend voor mij. Een reis van ontwikkeling volgde en mijn mindset over ouderschap veranderde.
Van inwikkelen naar ont-wikkelen
In mijn eigen opgroeien, als tweede kind en oudste dochter, in een druk gezin met vier kinderen zijn allerlei overtuigingen gevormd. Iedereen wordt ‘ingewikkeld’ met laagjes van pijn/emotie, conditionering en gedrag. Die vormen samen onze maskers. We worden wie we denken te zijn.
Een van mijn overtuigingen (ik heb er tig) was dat ik een ‘ijskoningin’ was, zonder gevoel. Gek eigenlijk, want iedereen wordt met gevoel geboren. Ik weet inmiddels dat ik juist een gevoelig mens ben, dus het vertelt mij vooral dat ik ergens in mijn opgroeien terughoudend ben geworden met het delen van mijn gevoelswereld.
Mijn ouders waren liefdevol en hadden het beste met ons voor. Tegelijkertijd waren zij net als iedere ouder zoekend in hun nieuwe rol. Zij gaven het ouderschap vorm vanuit het opvoedparadigma wat toen de norm was, gebaseerd op het behaviorisme, inclusief gedragscontrole technieken zoals belonen en straffen.
Ik vermoed dat ik mede daarom zo gericht ben op verbinding, omdat ik het pijnlijk vond dat die verbinding werd verbroken (bijvoorbeeld door afzondering op de gang) wanneer ik het misschien wel het meeste nodig had. Ik ben me al op jonge leeftijd gaan aanpassen naar de verwachtingen van mijn omgeving, waarmee ik tegelijkertijd afstand ging nemen van mijn ware ik.
Mijn eigen kinderen helpen me om weer meer in contact te komen met mijn gevoel, de speelsheid terug te vinden en nodigen mij uit emotioneel volwassen te worden. Gaat dat zonder slag of stoot? Zeker niet. En dat is oké, het is allemaal onderdeel van mijn ont-wikkeling.
Een mooie reis terug naar wie ik in de kern ben.
waar ik voor sta
Gelijkwaardigheid
Authenticiteit
Verantwoordelijkheid nemen
Onvoorwaardelijke liefde
Vertrouwen
heel belangrijk
Het hoeft niet perfect
Het gaat over erkennen dat je zelf kan groeien door de relatie met je kind te verstevigen.
Het gaat over acceptatie van wie je bent en tegelijk zien wat binnen jouw invloed mogelijk is.
Het gaat over verder leren kijken dan gedrag.
Het gaat over jezelf kennen en je patronen doorbreken, waar jij, je kind en je gezin profijt van hebben.
even voorstellen
8 random weetjes over mij
1
Geen vroege vogel hier, echt avondmens!
2
Als er een Award zou zijn voor slechtste huisvrouw zou ik zeker kans maken.
3
Mensen die me kennen associëren mij met eten, vraag hen maar waarom.
4
Ik sta met beide voeten op de grond én hou van spiritualiteit. Nee, niets is te gek!
5
Ik ben graag op mezelf! Sinds een paar jaar ga ik jaarlijks een nachtje alleen weg, heerlijk vind ik dat.
6
In de natuur kom ik het meest tot rust, maar stiekem kom ik er te weinig.
7
Ik baar duizend keer liever een baby dan dat ik een medische ingreep moet ondergaan.
8
Boeken tic met als resultaat een behoorlijke verzameling en dus een uitpuilende boekenkast.
Zullen we eens kennismaken?
Een gratis gesprek om te voelen of het klikt en of dit traject bij jou en je gezin past. Liever eerst een vraag stellen? Dat kan natuurlijk ook.